با کمترين هزينه صاحب وب سايت شويد
ایران ورزش

ایران ورزش
آخرين مطالب
لینک های مفید
شرمندتم
بازدید : 9 مرتبه
ارسال توسط محمد | دسته:عمومي,| امتیاز : 4 | 1 2 3 4 5 6محمد
حجاب
بازدید : 2 مرتبه
ارسال توسط محمد | دسته:عمومي,| امتیاز : 0 | 1 2 3 4 5 6محمد

 

 


کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه ها ممنوع است. آنها می گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی ها بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه ها با فعالیت های بدنی است.


ورزش کودکان

بچه ها که از آب و گل درمی آیند، خانواده ها شروع می کنند به برنامه ریزی. پدر کلاس موسیقی پیشنهاد می کند و مادر اصرار دارد که بچه قبل از هر چیزی باید به کلاس زبان خارجه برود. کلاس های نقاشی، مجسمه سازی و ... هم که باید جزء برنامه باشد. بعضی از این خانواده ها هم که به ورزش علاقه مندند، کلاس های ورزشی را برای آنها در نظر می گیرند؛ از شنا و ژیمناستیک گرفته تا فوتبال، والیبال و... تصور هم این است که اگر این کلاس ها را زودتر برای بچه ها شروع کنند، آنها موفق تر می شوند. دیده شده دختر یا پسر بچه ای که هنوز نمی تواند بعضی از کلمات را ادا کند، در کلاس های ورزشی دیده می شود؛ بچه هایی که مجبورند حرکاتی انجام دهند که از عهده اش برنمی آیند.

 

به نظر می رسد خانواده ها در آموزش دیدن بچه ها عجله دارند و شاید دلیل این اتفاق مشاوره های اشتباهی باشد که به آنها داده می شود. البته تبلیغات درآمدزایی باشگاه ها و سالن های ورزشی هم در این موضوع بی تاثیر نیست. آنها برای درآمدزایی بیشتر خانواده ها را ترغیب می کنند که از سنین پایین فرزندان شان را در کلاس های آموزشی ثبت نام کنند، اما بررسی های کارشناسان ورزشی و حوزه روانشناسی کودک نشان می دهد که شروع ورزش باید در سن مناسب انجام شود.

 

ورزش، آمادگی جسمانی و اعتماد به نفس آنها را بالا می برد، اما باخت در سنین پایین می تواند تاثیرات منفی روی روحیه کودک به جای بگذارد. بچه ها در هر سنی نمی توانند حرکات خاصی انجام بدهند. حرکت ساده بستن بند کفش ها در سنین پایین اتفاق نمی افتد، چه برسد به حرکاتی مثل ورزش های ژیمناستیک یا ورزش های دیگر. ناتوانی در انجام این حرکات به طور حتم تاثیرات مخربی بر روحیه بچه ها می گذارد که تنفر از ورزش ابتدایی ترین این تاثیرهاست.

 

حال باید ببینید چرا کارشناسان طب ورزشی با ورزش کودکان در سنین پایین مخالفند؟

بعضی کارشناسان می گویند بچه ها در سن شش سالگی می توانند ورزش هایی مثل شنا را شروع کنند، اما ورزش های دیگر حتما باید از هشت سالگی آغاز شود

 

در این سن، ورزش ممنوع

کارشناسان معتقدند تا قبل از هشت سالگی ورزش برای بچه ها ممنوع است. آنها می گویند در این سن بازی کردن و طراحی انواع بازی ها، بهترین کمک برای رشد جسمانی و درگیر کردن بچه ها با فعالیت های بدنی است.

در کشورهای پیشرفته بازی هایی طراحی شده که به رشد استخوانی بچه ها کمک می کند. پریدن از روی مانع ها، آویزان شدن از وسایل بازی، رد شدن از تونل های روباز، دویدن های مارپیچی و... از انواع این بازی هاست.

 

متخصصانی که این بازی ها را طراحی کرده اند، به این موضوع توجه داشته اند که همه اعضای بدن بچه ها از استخوان ها گرفته تا عضله ها درگیر فعالیت شوند.

آنها می گویند در این سنین بهتر است بازی در حدی باشد که انرژی بچه ها تخلیه شود. این گروه مخالف کلاس های آمورزشی هستند و نظرشان این است که یادگیری یکی، دو مهارت بچه ها را خسته و کسل می کند و همه بدن آنها را درگیر نمی کند.

 

شنا استثناست

بعضی کارشناسان می گویند بچه ها در سن شش سالگی می توانند ورزش هایی مثل شنا و ژیمناستیک را شروع کنند، اما ورزش های دیگر حتما باید از هشت سالگی آغاز شود. البته شنا برای سنین پایین هم مانعی ندارد به این شرط که مربی یا خانواده، بچه را مجبور نکنند که تکنیک خاصی را یاد بگیرد.

بازی در آب و حرکات هایی که خود بچه ها انجام می دهند خیلی بیشتر از آموزش کرال پشت و شنای قورباغه و پروانه می تواند به آنها کمک کند.

شنا کردن کودک در استخر

بعضی از بچه ها با آموزش های اشتباه مربیان از آب و شنا می ترسند و برای همیشه از این دو فراری می شوند. اگر اجازه داده شود که کودک کم کم و بدون اصرار بزرگ ترها وارد آب شود و فقط بازی کند، راحت تر می تواند با آن رابطه برقرار کند. این جمله بزرگترها که «تو حتما باید شنا یاد بگیری» حالت تدافعی در بچه ها ایجاد می کند. پرت کردن بچه ها در آب هم بدترین راه آموزش آنها و غلبه بر ترس شان است؛ کاری که بعضی از خانواده ها انجام می دهند.

 

12 سالگی؛ در این سن ورزش تان را انتخاب کنید

تحقیقاتی که کارشناسان انجام داده اند نشان می دهد در سن 10 تا 12 سالگی بچه ها راه شان را انتخاب می کنند. آنها که روحیه گروهی بیشتری دارند، رشته هایی مثل فوتبال، والیبال و بسکتبال را انتخاب می کنند و بعضی ها هم دوست دارند ورزش های انفرادی را انجام بدهند. البته این انتخاب بستگی به این دارد که بچه در چه شرایطی فعالیت کرده، مثلا در دوران برگزاری جام جهانی فوتبال گرایش ها به این رشته بیشتر است.

 

در این سن اگر دیگر تیم های ملی کشوری که بچه ها آنجا زندگی می کنند، نتیجه خوبی گرفته باشند، بچه ها آن رشته را انتخاب می کنند، نمونه اش در خود ایران اتفاق افتاد؛ سال گذشته بعد از بازی های تیم ملی والیبال در لیگ جهانی، تعداد بچه هایی که در کلاس های والیبال ثبت نام کرده بودند، رشد قابل توجهی داشت.

 

به روحیه کودک توجه کنید

فدراسیون های ورزشی برای بچه هایی که در سنین پایین هستند، مسابقه می گذارند. مسابقات گروه سنی نونهالان در رشته هایی مثل کشتی، تکواندو، کاراته و... برگزار می شود. کارشناسان روانشناسی خیلی با این موضوع موافق نیستند. آنها معتقدند برگزاری مسابقاتی که تعیین بازنده و برنده در آن اتفاق مهمی است و برنده مدال می گیرد و در فضایی عمومی تشویق می شود، می تواند آسیب های غیرقابل جبرانی داشته باشد.

 

شکست در سن های پایین، کودک را از ادامه یک فعالیت ورزشی منصرف می کند. بچه ها از 14 سالگی به بعد باخت و برد را درک می کنند و فهم این موضوع برای شان حل می شود. توصیه کارشناسان این است که مسابقات جدی از این سن به بعد برگزار شود.

 

هشت سالگی؛ بهترین سن برای شروع

باتوجه به فعالیت هایی که بچه ها در سن پایین داشته اند، می توان تشخیص داد آنها به چه ورزش هایی علاقه و در چه رشته هایی استعداد دارند. علاقه به دویدن، شنا کردن، بازی با توپ و.. می تواند بهترین کمک برای والدین و مربیان در انتخاب رشته ورزشی بچه ها باشد.

 

در هشت سالگی می شود آموزش در یک رشته خاص را برای بچه ها شروع کرد. برگزاری مسابقه در این سن هم مشکلات چندانی برای بچه ها ایجاد نمی کند، البته به این شرط که بچه هایی که در یک سطح هستند با هم رقابت کنند و شکست در روحیه آنها تاثیرات مخربی نگذارد. در این سن باید لذت بردن بچه ها از ورزشی که انجام می دهند در اولویت باشد.

 

مواظب آسیب ها باشید

موضوع دیگری که باید مورد توجه خانواده ها قرار بگیرد، آسیب های جسمی و روانی حین برگزاری مسابقات است. بعضی از پدر و مادرها اصرار دارند بچه های شان حرکات های ورزشی را به درستی انجام بدهند و انتظاراتی بالاتر از توان شان از آنها دارند که هم این انتظارات و هم استرس هایی ناشی از برگزاری مسابقات در سنین پایین می تواند روان بچه ها را به هم بریزد. اولین راهی هم که به نظر آنها می رسد این است که دیگر ورزش نکنند.

 

آسیب دیدن در سن پایین می تواند برای همیشه یک بچه را از ورزش زده کند. تحمل درد در سنین پایین کم است و این دردها بچه ها را از ورزش دور می کنند. توصیه ها این است که حرکات بر اساس توان بچه ها و علاقه شان انتخاب شود و از اصرار به انجام یک ورزش خودداری شود.

 

ورزش سنگین از 15 سالگی

کارشناسان ورزشی می گویند ورزش های پایه باید در سنین پایین آموزش داده شوند. شنا، دوومیدانی و ژیمناستیک در این گروه قرار دارند. این سه ورزش پایه اصلی ورزش های دیگر است. بچه ها می توانند در همین سه رشته تا حد ستاره شدن پیش بروند یا مهارت هایی که در این رشته ها یاد گرفته اند، زمینه خوبی برای فعالیت در رشته های دیگر باشد.

ورزش هایی مثل دوچرخه سواری، والیبال، بسکتبال، فوتبال، بدمینتون و ... که برخورد فیزیکی کمتری دارند، برای گروه سنی 11 تا 14 ساله توصیه می شوند.


...ادامه مطلب
تگ هاي مرتبط با اين مطلب : بچه,های,چندساله,نباید,ورزش,کنند؟, ,
ارسال توسط محمد | دسته:عمومي,| امتیاز : 6 | 1 2 3 4 5 6محمد
شب قدر
بازدید : 2 مرتبه

اگر گاهی ندانسته به احساس تو خندیدم

و یا از روی خودخواهی فقط خود را پسندیدم

اگر از دست من در خلوت خود گریه ای کردی

اگر بد کردم و هرگز به روی خود نیاوردی

اگر زخمی چشیدی گاه گاهی از زبان من

اگر رنجیده خاطر گشتی از لحن بیان من

نمی گویم میان سجده سبزت دعایم کن فقط امشب شب قدر است تو لطفی کن حلالم کن


...ادامه مطلب
تگ هاي مرتبط با اين مطلب : شب,قدر, ,
ارسال توسط محمد | دسته:عمومي,| امتیاز : 0 | 1 2 3 4 5 6محمد

relax

سفر به یک جزیره خوش آب و هوا و پیاده‌روی در جنگل یا لب ساحل در یک آخر هفته رویایی راه‌حل ایده‌آلی برای خداحافظی با نگرانی‌ها و استرس‌هاست ولی خیلی وقت‌ها ما فقط 5 دقیقه یا کمتر وقت داریم تا خودمان را پیدا کنیم و به آرامش برسیم. راهش را بلد نیستید؟ نگران نباشید امروز در خواندنی ها ما 18 روش‌ را برای رسیدن به آرامش برایتان پیدا کرد‌ه‌ایم.

خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها

چای سبز: به جای اینکه از عصبانیت بنفش شوید، بهتر است با نوشیدن یک فنجان چای گیاهی، سبز شوید. چای سبز منبع لیتینین است؛ ماده‌ای که به آرامش و تسکین خشم کمک می‌کند. این‌بار که عصبانی شدید، کمی آب بجوشانید، چای سبز دم‌کنید و از نوشیدن آن لذت ببرید.

شکلات: فقط یک تکه شکلات می‌تواند اعصاب شما را تا حد زیادی آرام کند! شکلات تلخ سطح کورتیزول یا همان هورمون استرس را در خون شما تنظیم می‌کند و متابولیسم بدن را ثابت نگه‌می‌دارد.

عسل: شیرینی را جایگزین استرس کنید و یک قاشق عسل بخورید. عسل علاوه بر اینکه مرطوب‌کننده طبیعی پوست و آنتی‌بیوتیک است، تورم مغز را هم کاهش می‌دهد و به کاهش اضطراب و رخوت کمک می کند.

انبه: یک سفر استوایی را بدون ترک کردن میزکارتان تجربه کنید! از یک استراحت 5 دقیقه‌ای برای پوست کندن و خوردن یک انبه آب‌دار استفاده کنید که به کاهش استرس و خشم هم کمک می‌کند. نگران ریختن آب آن روی لباس و چانه‌تان نباشید چون قطعا کاهش استرس و رسیدن به آرامش ارزشش را دارد.

آدامس: نعنایی، میوه‌ای یا هر طعم دیگری که دوست دارید. جویدن آدامس یک راه سریع و آسان برای مبارزه با خشم است. پس از چند لحظه جویدن آدامس، سطح کورتیزول خون و عصبانیتتان کاهش پیدا می‌کند.

خوراکی ترد: گاهی‌وقت‌ها هیچ‌چیز بهتر از خوردن یک خوراکی ترد نمی‌تواند خشم را کاهش دهد. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد آدم‌های بزرگسال هنگام خشم یا استرس بیشتر از همیشه هوس خوراکی های ترد یا شور می‌کنند. البته با توجه به مضرات این خوراکی ها بهتر است از خوراکی هایی مانند خیار، کاهو و کرفس یا هویچ استفاده کرد.

آرامش درون

تمرکز: نیازی نیست به میان دشت‌ها و کوه‌ها بروید. 5 دقیقه سکوت و آرامش می‌تواند همان مزایای مدیتیشن را داشته باشد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد اختصاص دادن دو زمان کوتاه برای آرامش و سکوت در طول روز می‌تواند افسردگی و استرس را کاهش دهد. روی تنفس تان تمرکز و احساس کنید همه اضطراب‌ها از وجودتان خارج می‌شوند.

سر گذاشتن روی بالش: روزهایی هست که تنها چیزی که ما نیاز داریم، یک چرت نیمروزی خوب و طولانی است اما هیچ‌وقت امکان چرت زدن وسط روز و در محیط کار وجود ندارد. اگر یک بالش پیدا کردید، آماده سفری کوتاه برای آرام شدن شوید. علاوه بر این، می‌توانید از این تصویر ذهنی استفاده کنید؛ سرتان را برای مدت کوتاهی زمین بگذارید و حس کنید بالش، اسفنجی است که تمام اضطراب‌های شما را می‌شوید و از بین می‌برد.

نفس عمیق کشیدن: راه آسان‌تری هم برای آرام شدن وجود دارد؟ نفس‌های آرام، شمرده و عمیق به کاهش فشارخون و ضربان قلب کمک می‌کند. سعی کنید روش‌های مختلفی را برای عمیق نفس کشیدن امتحان کنید.

ریلکس‌کردن پیشرفته: مضطرب هستید؟ فقط کافی است یاد بگیرید؛ انقباض، رها کردن و تکرار! این روش شامل فشرده کردن ماهیچه‌های قسمتی از بدن برای رسیدن به آرامش است. این روش را که هنرپیشه‌ها هم استفاده می‌کنند برای به خواب رفتن هم مناسب است.

شمارش معکوس: نه، این یک تست هوش نیست اما راهی مناسب برای آرام شدن محسوب می‌شود. وقتی نگرانی‌هایتان بیش از حد شدند، سعی کنید از 1 تا 10 بشمارید و سپس شروع به شمارش معکوس کنید. وقتی مشغول شمردن و تمرکز کردن روی اعداد هستید، فکر مصاحبه‌های کاری و مشغله‌های دیگر کمرنگ‌تر می‌شوند.

بستن چشم‌ها: کافی است در شلوغی و هیاهوی روزمره چند دقیقه پلک‌هایتان را روی هم بگذارید. این کار یکی از روش‌های بسیار آسان برای به دست آوردن آرامش و تمرکز است.

ماساژ: وقتی امکانش را ندارید که پیش ماساژور حرفه‌ای بروید، می‌توانید برای آرام کردن ضربان قلبتان با دست خودتان، پا یا گردن خود را ماساژ دهید. همچنین ماساژ برای افرادی که زمانی زیادی را صرف کارکردن با کیبورد می‌کنند هم کمک خوبی است. مقداری لوسیون به دست‌هایتان بمالید و ماهیچه‌های شانه، گردن و سر خود را ماساژ دهید تا استرستان کاهش یابد.

آب سرد ریختن روی مچ دست: سراغ آب خنک بروید. وقتی استرس و اضطراب سراغتان آمد، مقداری آب خنک روی مچ دستتان بریزید و کمی هم به پشت لاله گوشتان بزنید. این کار کمک می‌کند در تمام بدنتان احساس آرامش کنید.

شانه کردن موها: باور کنید! حتی اگر تا همین حالا 100 بار این کار را انجام داده‌اید، باز هم با ریتم‌های دیگر آن را تکرار کنید. شانه کردن موها، شستن ظرف‌ها و بافتنی می‌تواند به آرامش روان و جسم کمک کند.

محیط جدید

تنهایی: بعضی افراد فقط به 5 دقیقه زمان برای تنها ماندن نیاز دارند تا بتوانند افکارشان را مرتب و آرامش پیدا کنند.

دریافتن خورشید: این هم از آفتاب و به همین راحتی کمی از نگرانی‌های شما برطرف شد! اگر یک روز آفتابی است، بیرون بروید، کمی قدم بزنید و از آفتاب بهره بگیرید. نور آفتاب برای افرادی که از افسردگی رنج می‌برند، موهبت بزرگی است.

تماشای منظره بیرون: قرار نیست منزل روبرویی را دید بزنید یا در رفت و آمدهای توی خیابان کنجکاوی کنید. وقتی اوضاع کمی پیچیده شد، کار را فقط برای 5 دقیقه رها کنید و از پنجره نگاهی به بیرون بیندازید. نگاه کردن به مناظر طبیعی مانند درخت‌ها، پارک‌های عمومی و رفت و آمد مردم خیلی بیشتر از نگاه کردن به تلویزیون می‌تواند فکر شما را آرام کند و اضطرابتان را کاهش دهد.

این بوهای آرامبخش

«من؟ استرس؟ چی می‌گی؟! ها ها ها» خنده یکی از راه‌های عالی برای مبارزه با استرس است. یک کتاب پر از لطیفه‌های خنده‌دار کنار دستتان داشته باشید یا حتی سری به سایت‌هایی که کلیپ‌های خنده‌دار دارند، بزنید. اما تنها خنده نیست که دوای استرس و اضطراب است بلکه گاهی بوها هم در این زمینه جادو می?کنند.بایستید و بو کنید! برخی بوها می‌توانند حالات و احساسات منفی درون ما را تغییر دهند. حتما شما هم موافقید که عصبانی بودن آن هم وقتی مشغول بو کردن گلی هستید، کار خیلی سخت و دشواری است. یک گلدان پر از گل‌های محبوبتان را نزدیک میز کار قرار دهید و هرگاه احساس خستگی کردید سراغ آنها بروید و با لذت بویشان کنید.

کرم‌های خوشبو استفاده کنید. فقط چند ثانیه طول می‌کشد تا مقداری لوسیون خوشبوی اسطوخودوس، برگ چای یا هر گیاه معطر و آرامش‌بخش دیگری را روی کف دستتان بریزید و انگشت‌هایتان را به هم بمالید. این بوی ملایم و لطیف می‌تواند سطح استرس و نگرانی شما را کاهش دهد.

همچنین بوییدن یک لیموی تازه می‌تواند به کاهش ترشح هورمون‌های استرس در بدن کمک کند. بوی خوش قهوه را هم از دست ندهید. همین حالا به آشپزخانه بروید و قهوه با شیر درست کنید و بوی خوشش را احساس کنید چون بوی قهوه هم می‌تواند به کاهش هورمون‌های استرس کمک کند


برچسب‌ها: درباره بدن خود چه می‌دانید, بدن, پزشکی, طب, طب سنتی
شنبه بیست و یکم تیر 1393 | توسط : sohrab

...ادامه مطلب
تگ هاي مرتبط با اين مطلب : 18,تکنیک,برای,آرام,شدن,در,5,دقیقه, ,
ارسال توسط محمد | دسته:هنر و ادبیات,| امتیاز : 0 | 1 2 3 4 5 6محمد

صفحه قبل 1 2 ... 28 صفحه بعد

درباره وبلاگ

آرشيو مطالب
لینک های مفید
افراد آنلاین : 1
بازدید امروز : 2
بازدید دیروز : 11
هفته گذشته : 13
ماه گذشته : 553
سال گذشته : 4030
کل بازدید : 4030
کل مطالب :136
نظرات : 1
پیج رانک :
گوگل :
امکانات سایت